Veel kinderen krijgen regelmatig te horen dat ze rustiger moeten zitten. Ze wiebelen op hun stoel, hangen over tafel of draaien voortdurend rond. Dat gedrag wordt vaak gezien als onrust of gebrek aan concentratie.
Maar wat als dit gedrag geen probleem is — maar een oplossing?
Een kind dat tijdens het werken met één been onder zich zit, op de stoel leunt of steeds van houding wisselt. Zodra het wordt gecorrigeerd, raakt het geïrriteerd of haakt het af. Niet omdat het niet wil luisteren, maar omdat het lichaam iets nodig heeft.
Waarom wiebelen, hangen en draaien sommige kinderen helpen om te functioneren?
Wiebelen en bewegen zijn vaak vormen van zelfregulatie. Het lichaam probeert:
Voor kinderen bij wie stilzitten veel energie kost, is bewegen een manier om het vol te houden.
Wanneer rompstabiliteit nog in ontwikkeling is:
Hangen of leunen is dan geen gemakzucht, maar een manier om het lichaam te ontlasten.
Lichte beweging:
Voor sommige kinderen is beweging nodig om überhaupt te kunnen luisteren of werken.
Steeds aanspreken op houding:
Het kind verliest vertrouwen in zijn eigen lichaam.
Wiebelen en draaien gaan vaak samen met:
Het lichaam geeft signalen die serieus genomen mogen worden.
Wiebelen, hangen en draaien zijn geen storend gedrag, maar lichaamstaal. Door die taal te leren verstaan, kun je kinderen beter ondersteunen — zonder ze te forceren in een houding die te veel vraagt.
In het volgende artikel kijken we naar motorische vermoeidheid op school, en waarom sommige kinderen aan het eind van de dag leeg zijn.
Over de auteur
Ina Terra helpt ouders van kinderen bij wie leren niet vanzelf gaat.
Ze vertaalt kennis over ontwikkeling, brein en leren naar heldere uitleg voor thuis — zonder kinderen te forceren of in hokjes te plaatsen.