Het lijkt elke keer hetzelfde patroon.
Werkstukken worden uitgesteld, toetsen pas de avond ervoor bekeken en spullen op het laatste moment bij elkaar gezocht.
Hoe vaak je ook herinnert of helpt, het blijft gebeuren.
En dat zorgt voor stress — bij jou én bij je kind.
Veel ouders vragen zich af:
Waarom leert mijn kind hier niet van?
Waarom uitstellen vaak geen onwil is
Voor veel kinderen voelt “later beginnen” niet als een bewuste keuze.
Het is geen luiheid of gemakzucht, maar een gevolg van hoe hun brein overzicht en tijd verwerkt.
Taken die nog ver weg lijken, voelen niet urgent.
En zodra het moment daar is, komt alles tegelijk binnen.
Dat kan overweldigend zijn.
Wat je vaak ziet bij kinderen die alles uitstellen
Kinderen die alles op het laatste moment doen:
- onderschatten hoeveel tijd iets kost
- stellen starten uit
- raken in paniek als de deadline nadert
- hebben moeite om prioriteiten te stellen
Ze weten vaak dat iets moet gebeuren,
maar niet wanneer of hoe ze moeten beginnen.
Waarom druk opvoeren meestal averechts werkt
Logisch dat je gaat aansporen.
Herinneren. Waarschuwen. Grenzen stellen.
Maar extra druk helpt zelden om beter te plannen.
Het vergroot vaak alleen de stress, waardoor starten nóg moeilijker wordt.
Wat ontbreekt, is niet motivatie, maar houvast.
Wat wél kan helpen
Bij kinderen die alles uitstellen helpt het om:
- taken op te delen in kleine stappen
- samen het startpunt te bepalen
- tijd zichtbaar te maken
- en ruimte te laten om te oefenen
Niet alles hoeft in één keer goed te gaan.
Plannen is iets wat zich ontwikkelt.
Tot slot
Als alles steeds op het laatste moment gebeurt, is dat geen teken van onverschilligheid.
Het is een signaal dat plannen en tijd overzien nog lastig is.
Met de juiste begeleiding kan dit stap voor stap groeien.
Verdieping
Wil je beter begrijpen wat hier onder zit en hoe je je kind hierin kunt ondersteunen?
In de kennisbank lees je meer over plannen, overzicht houden en executieve functies bij kinderen.
