Sommige kinderen raken snel overprikkeld, terwijl anderen juist veel prikkels nodig hebben om in beweging te komen. Wanneer de verwerking van prikkels niet soepel verloopt, kan sensorische integratie therapie (SI-therapie) helpend zijn. Toch is deze term voor veel ouders abstract en lastig te plaatsen.
Je kind raakt boos van geluid, vermijdt aanraking of is juist constant in beweging. School of een therapeut zegt: “Dit lijkt te maken te hebben met sensorische integratie.”
Je vraagt je af: wat betekent dat eigenlijk? En wat doet zo’n therapie concreet?
Wat is sensorische integratie therapie, en wanneer kan dit helpend zijn voor een kind?
Sensorische integratie gaat over hoe prikkels via de zintuigen binnenkomen en worden verwerkt in het brein. Het gaat om prikkels zoals:
Als deze verwerking niet goed verloopt, kan een kind uit balans raken.
Sensorische integratie therapie is een therapievorm die helpt om:
De therapie wordt vaak gegeven door een ergotherapeut met SI-specialisatie.
SI-therapie kan helpend zijn wanneer een kind:
Het gaat niet om gedrag, maar om verwerking.
Voor een kind kan SI-therapie betekenen:
De therapie is vaak spelenderwijs en lichaamsgericht.
Voor ouders:
SI-therapie is geen snelle oplossing, maar een proces.
Sensorische integratie therapie:
Het startpunt is altijd prikkelverwerking.
Sensorische integratie therapie helpt kinderen om prikkels beter te verwerken, waardoor het dagelijks functioneren minder energie kost. Wanneer prikkelverwerking beter verloopt, ontstaat vaak vanzelf meer rust in gedrag en emoties.