Veel ouders beschrijven groep 4 als “het jaar waarin het ineens anders werd”. Waar een kind zich in groep 3 nog wist te redden, lijkt het in groep 4 moeilijker te worden. Niet omdat het kind minder zijn best doet, maar omdat de eisen structureel veranderen.
Groep 4 is voor veel kinderen het moment waarop verschillen zichtbaar worden.
Een kind dat altijd net meekomt, raakt in groep 4 sneller moe. Het tempo ligt hoog, tafels moeten geautomatiseerd zijn en taken duren langer. Ouders horen: “Hij moet meer tempo maken.”
Maar wat als het probleem niet tempo is, maar draagkracht?
Waarom wordt groep 4 voor sommige kinderen een kantelpunt, en wat verandert er onder de oppervlakte?
In eerdere groepen kunnen kinderen:
In groep 4 stapelen taken zich op. Compensatie kost steeds meer energie en wordt minder effectief.
Wat nog niet geautomatiseerd is:
Daardoor wordt leren zwaarder, ook bij begrip.
In groep 4:
Voor kinderen die meer tijd nodig hebben, voelt dit als continu achter de feiten aanlopen.
Kinderen worden zich meer bewust van:
Vergelijken kan het zelfbeeld raken, zeker wanneer inspanning onzichtbaar blijft.
Een kantelpunt uit zich vaak in:
Deze signalen zijn geen onwil, maar reacties op overbelasting.
Veel kinderen die vastlopen in groep 4:
Het probleem zit zelden in motivatie, maar in de mismatch tussen vraag en draagkracht.
Groep 4 is voor sommige kinderen het moment waarop leren structureel zwaar wordt. Dat is geen falen, maar een signaal. Door dit kantelpunt te herkennen, kan verdere overbelasting worden voorkomen en kan ondersteuning tijdig worden afgestemd.
Over de auteur
Ina Terra helpt ouders van kinderen bij wie leren niet vanzelf gaat.
Ze vertaalt kennis over ontwikkeling, brein en leren naar heldere uitleg voor thuis — zonder kinderen te forceren of in hokjes te plaatsen.
