Veel ouders herkennen het: een kind dat na school instort. Huilen om kleine dingen, boosheid, teruggetrokken gedrag of totale uitputting. Vooral in groep 3 komt dit vaak voor. Dat is geen toeval.
Groep 3 vraagt op meerdere lagen tegelijk iets van kinderen — en dat kost energie.
Op school houdt je kind zich groot. Thuis barst het los. Het lijkt alsof alle spanning er pas ná school uitkomt. Ouders vragen zich af: “Waarom is mijn kind zó moe, het is toch ‘maar’ school?”
Waarom is groep 3 voor sommige kinderen zo vermoeiend, ook als leren op zich lukt?
In groep 3 komen veel veranderingen samen:
Het brein moet voortdurend schakelen. Dat vraagt aanpassing — en die kost energie.
Lezen, schrijven en rekenen zijn nog volop in ontwikkeling.
Dat betekent:
Wat nog niet geautomatiseerd is, vraagt veel breinkracht.
Een schooldag zit vol prikkels:
Voor gevoelige kinderen kan dit leiden tot overprikkeling, zelfs als ze ‘goed meedoen’.
Veel kinderen houden zich op school groot:
Emoties worden ingeslikt en komen thuis pas vrij. Dat verklaart het verschil tussen school en thuis.
Vermoeidheid kan zich uiten als:
Dat gedrag is geen onwil, maar een signaal van overbelasting.
Het wordt belangrijk om verder te kijken wanneer:
Dan is de belasting mogelijk groter dan de draagkracht.
Groep 3 is intens. Voor sommige kinderen is het een jaar van grote groei, maar ook van grote inspanning. Door vermoeidheid te herkennen als signaal — en niet als probleemgedrag — ontstaat ruimte voor begrip en herstel.
Over de auteur
Ina Terra helpt ouders van kinderen bij wie leren niet vanzelf gaat.
Ze vertaalt kennis over ontwikkeling, brein en leren naar heldere uitleg voor thuis — zonder kinderen te forceren of in hokjes te plaatsen.
