Regulier onderwijs is de norm. Daardoor denken veel ouders lange tijd:
“Het zal wel aan mijn kind liggen.”
Maar soms klopt dat gevoel niet. Je ziet dat je kind steeds meer energie verliest, zich aanpast of vastloopt — terwijl het eigenlijk alles in zich heeft om te leren en te groeien.
Dan is het belangrijk om niet alleen naar het kind te kijken, maar ook naar de leeromgeving.
Je kind doet zijn best.
Maar school kost steeds meer moeite.
Je ziet:
En je vraagt je af: “Hoort dit erbij… of is dit een signaal?”
Wanneer is regulier onderwijs niet (meer) passend voor een kind - en hoe herken je dat op tijd?
Alle kinderen zijn weleens moe.
Maar als leren structureel te veel vraagt, zie je dat terug in:
Leren hoort inspannend te zijn —
maar niet slopend.
Sommige kinderen functioneren ogenschijnlijk prima op school, maar:
Dit zie je vaak bij gevoelige, slimme of plichtsgetrouwe kinderen.
De prijs daarvan wordt thuis betaald.
Regulier onderwijs is sterk:
Kinderen die:
kunnen hierdoor vastlopen —
zonder dat hun leervermogen het probleem is.
Als de leeromgeving te veel vraagt, zie je vaak:
Dit zijn geen karaktertrekken,
maar signalen van overbelasting.
Extra hulp binnen regulier onderwijs kan veel betekenen.
Maar soms merk je:
Dan is het geen kwestie van meer hulp,
maar van een andere context.
Ouders voelen het vaak al eerder dan het wordt uitgesproken.
Als je steeds denkt:
dan is dat geen overdrijving,
maar een uitnodiging om breder te kijken.
Regulier onderwijs past bij veel kinderen —
maar niet bij ieder kind, en niet in iedere fase.
Als je ziet dat de kosten hoger worden dan de opbrengst,
mag je onderzoeken of een andere vorm van onderwijs beter aansluit.
Niet omdat je faalt.
Maar omdat je afstemt.
In de volgende artikelen kijken we naar: