Montessorionderwijs wordt vaak omschreven als “onderwijs met vrijheid”.
Maar die vrijheid wordt regelmatig verkeerd begrepen. Het is geen loslaten of vrijblijvend leren — het is een doordachte manier van onderwijs waarin zelfstandigheid, intrinsieke motivatie en ontwikkeling in eigen tempo centraal staan.
Voor sommige kinderen is dit een verademing.
Voor andere kinderen juist minder passend.
Misschien herken je dit bij je kind:
Dan hoor je vaak: “Montessori zou misschien wel passen.”
Maar wat houdt dat eigenlijk in?
Wat is montessorionderwijs, hoe werkt het in de praktijk en voor welke kinderen kan deze onderwijsvorm passend zijn?
Montessorionderwijs is gebaseerd op het idee dat kinderen van nature willen leren.
De kernprincipes zijn:
De leerkracht begeleidt, observeert en stuurt bij —
in plaats van continu klassikaal instructie te geven.
In een montessoriklas zie je vaak:
Kinderen kiezen (binnen kaders) zelf hun werk en moment.
Montessorionderwijs vraagt van kinderen:
Dit past goed bij kinderen die:
Voor kinderen die veel sturing nodig hebben, kan dit juist lastig zijn.
Montessorionderwijs kan goed passen bij kinderen die:
Voor sommige beelddenkers en gevoelige kinderen kan dit rust geven.
Mogelijke knelpunten:
De kwaliteit staat of valt met begeleiding en duidelijke kaders.
Montessorionderwijs is geen oplossing voor elk probleem.
Het kan prachtig werken — maar alleen als de match tussen kind, school en begeleiding klopt.
Kijken, voelen en ervaren is daarom belangrijker dan het label.
Montessorionderwijs biedt ruimte, autonomie en leren op eigen tempo.
Voor sommige kinderen is dat precies wat ze nodig hebben.
Voor andere kinderen juist niet.
De vraag is niet: “Is Montessori goed?”
Maar: “Past deze manier van leren bij mijn kind?”
In de volgende artikelen kijken we naar: