Executieve functies helpen een kind om te plannen, focussen, schakelen en emoties te reguleren.
Maar wat vaak wordt vergeten: prikkelverwerking vormt de basis.
Is het systeem overbelast, dan vallen executieve functies als eerste weg.
Je kind weet wat het moet doen, maar komt niet op gang.
Raakt het overzicht kwijt.
Reageert fel op kleine tegenslagen.
Niet omdat het niet kan — maar omdat het brein te vol zit.
Wat is de relatie tussen prikkelverwerking en executieve functies, en waarom zie je problemen vaak samen optreden?
Executieve functies werken het best als:
Bij overprikkeling verdwijnt die ruimte.
Wanneer prikkels zich opstapelen:
Dat is geen onwil, maar overbelasting.
Ook onderprikkeling beïnvloedt executieve functies:
Zonder voldoende activatie komt het systeem niet op gang.
Strenger sturen helpt niet als de basis ontbreekt.
Executieve functies kun je niet ‘forceren’ bij een vol systeem.
Wat nodig is:
Ondersteuning werkt pas als:
Regulatie komt vóór instructie.
Problemen met executieve functies zijn vaak geen losstaand probleem.
Ze zijn een signaal van een systeem dat te veel of te weinig moet verwerken.
Over de auteur
Ina Terra helpt ouders van kinderen bij wie leren niet vanzelf gaat.
Ze vertaalt kennis over ontwikkeling, brein en leren naar heldere uitleg voor thuis — zonder kinderen te forceren of in hokjes te plaatsen.