Een kind dat iets al kon, maar het ineens niet meer lijkt te kunnen. Dat kan enorm onzeker maken. Ouders vragen zich af of er sprake is van achteruitgang, een probleem of een gemiste stap. In werkelijkheid is terugval vaak onderdeel van gezonde ontwikkeling.
Terugval betekent zelden dat een kind iets kwijt is — het betekent meestal dat er intern hard gewerkt wordt.
Een kind dat vlot las, begint weer te struikelen over woorden. Of een kind dat zelfstandig naar school ging, wil ineens weer geholpen worden. Soms is er meer boosheid, soms meer huilen. Het lijkt alsof het eerder bereikte niveau verdwenen is.
Maar vaak is dat niveau niet weg — het is tijdelijk niet beschikbaar.
Waarom vallen kinderen soms tijdelijk terug, en wat zegt dat over hun ontwikkeling?
Tijdens ontwikkeling:
In zo’n fase kan een kind minder laten zien van wat het al kon.
Om iets nieuws te leren:
Dat voelt als terugval, maar is vaak de voorfase van groei.
Onder spanning of druk:
Terugval komt vaker voor in periodes met:
Een kind kan:
Terugval treedt zelden overal tegelijk op, wat het soms verwarrend maakt.
Op school wordt vaak gekeken naar:
Terugval past daar niet goed in en wordt daardoor sneller als ‘zorgelijk’ bestempeld.
Helpend is:
Hoe veiliger het systeem, hoe sneller vaardigheden weer beschikbaar komen.
Tijdelijke terugval is geen stap achteruit, maar een bewegingsmoment in ontwikkeling. Door dit te herkennen, kun je als ouder rust bieden — precies datgene wat nodig is om weer vooruit te kunnen.
Over de auteur
Ina Terra helpt ouders van kinderen bij wie leren niet vanzelf gaat.
Ze vertaalt kennis over ontwikkeling, brein en leren naar heldere uitleg voor thuis — zonder kinderen te forceren of in hokjes te plaatsen.