Wanneer een kind extra ondersteuning nodig heeft, wordt er op school vaak gesproken over zorgniveaus. Deze term klinkt technisch en roept bij veel ouders vragen op. Want wat betekenen die niveaus eigenlijk? En zegt een hoger zorgniveau iets over hoe “ernstig” het is?
Tijdens een gesprek met school hoor je: “Je kind zit nu in zorgniveau 2.”
Je knikt, maar denkt ondertussen: wat betekent dat precies? Wat is niveau 1 dan? En komt er na niveau 2 automatisch niveau 3? Veel ouders voelen onzekerheid bij deze indeling.
Wat zijn zorgniveaus op school, hoe worden ze gebruikt en wat betekenen ze voor jouw kind?
Zorgniveaus zijn een manier om aan te geven hoeveel ondersteuning een leerling nodig heeft binnen het onderwijs. Ze helpen scholen om stap voor stap te kijken wat een kind nodig heeft, zonder direct zwaar in te zetten.
De zorgniveaus lopen meestal van 1 tot 4 of 5, afhankelijk van de school of het samenwerkingsverband.
Zorgniveau 1 is de basiszorg die alle kinderen krijgen in de klas.
Dit betekent:
Voor de meeste kinderen is dit voldoende.
Bij zorgniveau 2 krijgt een kind extra ondersteuning binnen de school, bijvoorbeeld:
Deze ondersteuning wordt vaak vastgelegd in een groeps- of handelingsplan.
Wanneer ondersteuning op niveau 2 niet voldoende is, kan zorgniveau 3 worden ingezet. Dit betekent:
Soms wordt hierbij ook externe expertise betrokken.
In sommige situaties is er sprake van zorgniveau 4 of 5. Dan gaat het om:
(OPP = plan binnen de school: hoe gaan we dit kind begeleiden?
TLV = officiële toestemming: mag dit kind naar speciaal (basis)onderwijs?)
Dit betekent niet dat een kind “faalt”, maar dat het onderwijs zoekt naar wat passend is.
Zorgniveaus zeggen:
Ze zijn bedoeld als hulpmiddel voor afstemming, niet als label.
Zorgniveaus helpen scholen om ondersteuning stapsgewijs te organiseren. Door te begrijpen wat de verschillende niveaus betekenen, kun je met meer rust kijken naar wat er gebeurt — en gerichter meedenken over wat jouw kind nodig heeft.