Rekenen wordt vaak gezien als een “taalloos” vak.
Cijfers zijn toch cijfers?
Toch lopen juist NT2-leerlingen regelmatig vast bij rekenen.
Niet omdat zij geen rekeninzicht hebben,
maar omdat taal een veel grotere rol speelt dan vaak wordt gedacht.
Vooral bij verhaalsommen en contextvragen wordt rekenen ineens een taalopgave.
Een kind rekent sommen vlot uit.
Optellen, aftrekken, vermenigvuldigen — dat gaat prima.
Maar zodra er een verhaaltje bij komt:
“Hoeveel blijft er over?”
“Wat is het verschil tussen…?”
loopt het vast.
Niet door het rekenen, maar door de woorden.
Waarom lopen NT2-leerlingen vast bij rekenen, en hoe zit taal het rekeninzicht soms in de weg?
In het rekenonderwijs speelt taal een grote rol:
Woorden als:
bepalen wat er van een kind wordt gevraagd.
Bij verhaalsommen moet een kind:
Voor NT2-leerlingen betekent dit een dubbele belasting:
Als de taal hapert, komt het rekenen niet eens aan bod.
Veel rekenwoorden zijn abstract en contextafhankelijk.
Woorden als verschil of over:
Voor NT2-leerlingen is het dan onduidelijk:
Wat moet ik hier nu eigenlijk doen?
Het inzicht kan er zijn, maar de ingang ontbreekt.
Wat vaak gebeurt:
Terwijl:
Dat wordt soms uitgelegd als een rekenprobleem,
terwijl het een taalinterpretatieprobleem is.
Rekentoetsen:
Daardoor lijken NT2-leerlingen:
Terwijl het rekeninzicht vaak aanwezig is.
Wat helpt:
Zo wordt rekenen weer een denktaak,
in plaats van een taalhindernis.
Wanneer NT2-leerlingen vastlopen bij rekenen,
is het belangrijk om niet meteen te denken aan een rekenprobleem.
Vaak zit het inzicht er al — maar staat taal in de weg.
Door taal en rekenen uit elkaar te trekken,
kunnen kinderen laten zien wat ze werkelijk begrijpen.