Veel NT2-leerlingen begrijpen meer dan ze laten zien.
Ze volgen de les, kijken aandachtig en lijken te weten wat er gebeurt —
maar zodra ze iets moeten uitleggen of opschrijven, stokt het.
Dit heeft vaak niets te maken met onwil of onbegrip.
Bij veel NT2-leerlingen speelt beelddenken een belangrijke rol.
Zij begrijpen eerst in beelden.
De woorden komen later.
Een kind ziet direct hoe een som werkt wanneer de leerkracht tekent.
Het kan aanwijzen wat er gebeurt en laat zien dat het snapt hoe het zit.
Maar wanneer gevraagd wordt:
“Leg eens uit hoe je dit hebt gedaan?”
blijft het stil.
Niet omdat het antwoord er niet is —
maar omdat het beeld nog niet vertaald is naar taal.
Wat is beelddenken, en waarom sluit deze manier van denken zo vaak aan bij NT2-leerlingen?
Beelddenken betekent dat een kind:
Het denken verloopt dan:
zien → begrijpen → benoemen
In het onderwijs wordt vaak de omgekeerde volgorde gevraagd.
Veel NT2-leerlingen:
Dat is logisch:
Beelddenken is dan geen voorkeur,
maar een logische strategie.
In de klas wordt vaak gevraagd:
Voor beelddenkende NT2-leerlingen betekent dit:
Hun begrip blijft daardoor onzichtbaar.
Wat je dan ziet:
Dat wordt soms gezien als:
Terwijl het kind intern wél begrijpt wat er gebeurt.
Wanneer NT2-leerlingen:
zie je vaak:
Vanuit dat begrip kunnen woorden geleidelijk groeien.
Wat helpt:
Zo sluit onderwijs aan bij hoe het kind denkt,
in plaats van andersom.
Voor veel NT2-leerlingen geldt:
eerst begrijpen — dan pas woorden.
Wanneer beelddenken wordt erkend als kracht,
ontstaat er ruimte om leren zichtbaar te maken.