Scholen werken hard en met goede intenties. Toch voelen veel ouders van neurodiverse kinderen dat hun kind niet écht gezien wordt. Niet omdat er geen aandacht is, maar omdat belangrijke signalen makkelijk over het hoofd worden gezien.
Neurodiversiteit maakt zichtbaar wat vaak onbedoeld wordt gemist.
Je kind functioneert op papier redelijk. De cijfers zijn acceptabel en er is geen opvallend gedrag. Toch zie jij thuis een uitgeput kind. In gesprekken met school lijkt dit contrast moeilijk te overbruggen. Jij voelt: er wordt gekeken naar wat zichtbaar is, niet naar wat het kost.
Wat missen scholen vaak in het begeleiden van neurodiverse kinderen, ondanks goede bedoelingen?
Veel neurodiverse kinderen:
Deze inspanning is vaak onzichtbaar, maar kost enorm veel energie. Pas wanneer het kind instort, wordt dit gezien.
Gedrag wordt soms beoordeeld zonder te kijken naar:
Daardoor wordt gedrag gecorrigeerd, terwijl de oorzaak blijft bestaan.
Scholen kijken noodgedwongen vaak naar:
Het proces — hoeveel moeite iets kost — krijgt minder aandacht, terwijl dit juist bij neurodiverse kinderen cruciaal is.
Afstemmen op individuele behoeften vraagt:
In een vol systeem is dit lastig, waardoor standaardoplossingen worden ingezet die niet altijd passen.
Wat het verschil maakt:
Niet alles hoeft anders — maar wel bewuster.
Wat scholen vaak missen, is niet de wil, maar de ruimte om verder te kijken dan gedrag en resultaat. Neurodiversiteit nodigt uit om kinderen te zien in hun geheel — inclusief alles wat niet direct zichtbaar is.
Over de auteur
Ina Terra helpt ouders van kinderen bij wie leren niet vanzelf gaat.
Ze vertaalt kennis over ontwikkeling, brein en leren naar heldere uitleg voor thuis — zonder kinderen te forceren of in hokjes te plaatsen.