Veel ouders voelen het al snel: dit gaat niet goed. Niet omdat hun kind niet wil leren, maar omdat school steeds meer energie kost. Voor neurodiverse kinderen is vastlopen op school zelden een kwestie van motivatie of inzet. Het is vaak het gevolg van een structurele mismatch.
Neurodiversiteit helpt om te begrijpen waarom vastlopen zo vaak voorkomt — en waarom het niet aan het kind ligt.
Je kind doet enorm zijn best, maar de resultaten blijven achter. Toetsen leveren stress op, fouten maken voelt bedreigend en de schooldag put uit. Thuis zie je tranen of boosheid, terwijl school vooral ziet dat “het niet lekker loopt”.
Waarom lopen veel neurodiverse kinderen vast op school, ondanks hun inzet en mogelijkheden?
School vraagt dagelijks om:
Voor neurodiverse kinderen is dit een voortdurende belasting. Het leren zelf is maar één onderdeel van de inspanning.
Wanneer leren gekoppeld is aan:
ontstaat stress. Stress blokkeert het leervermogen, waardoor kinderen juist minder laten zien van wat ze kunnen.
Veel neurodiverse kinderen compenseren:
Die onzichtbare inspanning blijft vaak ongezien, totdat het kind uitgeput raakt.
Langdurig vastlopen kan leiden tot:
Het kind gaat denken dat het probleem bij zichzelf ligt.
Vastlopen betekent niet dat een kind niet kan leren. Het betekent dat:
Het is een uitnodiging tot afstemming, geen oordeel.
Wanneer neurodiverse kinderen vastlopen op school, is dat geen falen. Het is een signaal dat er iets mag veranderen. Door anders te kijken naar leren en onderwijs, ontstaat ruimte voor herstel en groei.
Over de auteur
Ina Terra helpt ouders van kinderen bij wie leren niet vanzelf gaat.
Ze vertaalt kennis over ontwikkeling, brein en leren naar heldere uitleg voor thuis — zonder kinderen te forceren of in hokjes te plaatsen.