Het zelfbeeld van een kind ontstaat niet vanzelf. Het wordt gevormd door ervaringen, reacties van de omgeving en de manier waarop een kind zichzelf gaat begrijpen. Voor neurodiverse kinderen staat dat zelfbeeld vaak extra onder druk, vooral wanneer zij merken dat ze anders functioneren dan leeftijdsgenoten.
Neurodiversiteit helpt om te begrijpen waarom zelfbeeld zo’n kwetsbaar thema is bij deze kinderen.
Je kind zegt dingen als: “Ik kan dit toch niet.” of “Waarom lukt het mij nooit?”
Op school hoort het vooral wat beter moet. Thuis zie jij inzet, gevoeligheid en doorzettingsvermogen. Toch lijkt je kind zichzelf steeds kleiner te maken.
Hoe beïnvloedt neurodiversiteit het zelfbeeld van kinderen, en wat heeft een kind nodig om een gezond zelfbeeld te ontwikkelen?
Neurodiverse kinderen merken vaak al jong dat ze:
Wanneer dit verschil steeds benadrukt wordt, kan een kind gaan denken dat het niet goed genoeg is.
In een omgeving waar veel wordt vergeleken en getoetst, krijgt een kind voortdurend feedback. Voor neurodiverse kinderen is die feedback vaak gericht op:
Dat kan het zelfvertrouwen langzaam ondermijnen.
Veel kinderen proberen erbij te horen door zich aan te passen. Ze:
Van buiten lijkt het misschien goed te gaan, maar van binnen groeit onzekerheid.
Een gezond zelfbeeld groeit wanneer een kind:
Zelfbeeld ontstaat in relatie — niet in isolatie.
Neurodiversiteit biedt een andere taal. Niet:
“je doet het fout”
maar:
“dit werkt voor jou anders”
Die verschuiving kan het verschil maken tussen schaamte en zelfacceptatie.
Een kind dat begrijpt hoe zijn brein werkt, hoeft zichzelf niet meer af te wijzen. Door neurodiversiteit als uitgangspunt te nemen, ontstaat ruimte voor een zelfbeeld dat niet gebaseerd is op tekort, maar op eigenheid en kracht.
Over de auteur
Ina Terra helpt ouders van kinderen bij wie leren niet vanzelf gaat.
Ze vertaalt kennis over ontwikkeling, brein en leren naar heldere uitleg voor thuis — zonder kinderen te forceren of in hokjes te plaatsen.