Binnen neurodiversiteit wordt vaak gesproken over beelddenken, maar er bestaat ook een andere dominante manier van denken: taaldenken. Taaldenkers verwerken informatie vooral via woorden, zinnen en innerlijke dialogen. Dat kan een kracht zijn binnen het onderwijs — maar ook hier liggen valkuilen.
Neurodiversiteit helpt om taaldenken te zien als één van de vele denkprofielen, niet als de norm waar iedereen aan moet voldoen.
Je kind kan goed uitleggen wat het denkt, gebruikt rijke taal en pikt instructies snel op. Tegelijk raakt het vast wanneer er visueel of praktisch gewerkt moet worden, of wanneer gevoelens en ervaringen niet goed onder woorden te brengen zijn. Jij merkt: sterk in taal betekent niet sterk in alles.
Wat is taaldenken binnen neurodiversiteit,, en waar liggen zowel de krachten als de kwetsbaarheiden?
Binnen neurodiversiteit wordt taaldenken gezien als:
Informatie wordt stap voor stap verwerkt via taal.
Het onderwijs sluit goed aan bij taaldenken:
Daardoor lijken taaldenkers vaak “makkelijk mee te komen”, zelfs wanneer er onderliggende spanning is.
Taaldenken kan ook leiden tot:
Het hoofd staat constant aan, wat rust en ontspanning bemoeilijkt.
Niet alles laat zich vangen in woorden. Taaldenkers kunnen vastlopen wanneer:
Dan ontstaat frustratie of blokkade.
Wat helpt:
Balans tussen hoofd en lijf is essentieel.
Taaldenken is een krachtige manier van verwerken, maar niet de enige. Door taaldenken te zien binnen neurodiversiteit ontstaat ruimte voor nuance: sterke taal mag er zijn, zonder dat het kind vastloopt in het hoofd.
Over de auteur
Ina Terra helpt ouders van kinderen bij wie leren niet vanzelf gaat.
Ze vertaalt kennis over ontwikkeling, brein en leren naar heldere uitleg voor thuis — zonder kinderen te forceren of in hokjes te plaatsen.