Dyslexie wordt vaak gezien als een probleem met lezen en spelling. Binnen neurodiversiteit kijken we breder. Dyslexie gaat niet over intelligentie of inzet, maar over een andere manier waarop het brein taal verwerkt.
Die andere verwerking vraagt om een andere benadering — niet om harder oefenen, maar om anders leren.
Je kind begrijpt verhalen wanneer ze worden voorgelezen, maar struikelt over letters en woorden. Lezen kost veel energie en spelling blijft lastig, hoe hard er ook geoefend wordt. Op school lijkt het alsof je kind achterblijft, terwijl jij ziet hoeveel inzicht en creativiteit er is.
Wat betekent dyslexie vanuit het perspectief van neurodiversiteit, en wat heeft een kind nodig om tot leren te komen?
Binnen neurodiversiteit wordt dyslexie gezien als:
Het gaat om hoe informatie binnenkomt, niet om hoeveel een kind kan.
Bij dyslexie kost lezen en schrijven:
Daardoor blijft er minder energie over voor begrip, creativiteit en plezier in leren.
Wanneer taal de hoofdingang tot leren is, kan dyslexie leiden tot:
Niet omdat een kind niet wil, maar omdat het voortdurend tegen grenzen aanloopt.
Wat vaak niet helpt:
Dit vergroot de druk, maar verandert de manier van verwerken niet.
Naast uitdagingen zie je vaak:
Deze kwaliteiten verdienen evenveel aandacht als de moeite met taal.
Dyslexie vraagt geen reparatie, maar begrip. Door dyslexie te zien binnen neurodiversiteit ontstaat ruimte voor leren dat past bij het kind — met oog voor zowel uitdagingen als talenten.
Over de auteur
Ina Terra helpt ouders van kinderen bij wie leren niet vanzelf gaat.
Ze vertaalt kennis over ontwikkeling, brein en leren naar heldere uitleg voor thuis — zonder kinderen te forceren of in hokjes te plaatsen.