Beelddenken wordt vaak over het hoofd gezien, terwijl het een veelvoorkomende manier van denken is binnen neurodiversiteit. Beelddenkers verwerken informatie primair in beelden, verbanden en innerlijke films, niet in woorden of stappenplannen.
Dat maakt leren rijk en creatief — maar soms lastig binnen een talig schoolsysteem.
Je kind begrijpt iets pas wanneer het het kan zien of zich kan voorstellen. Uitleg in woorden blijft hangen, maar zodra je iets tekent of voordoet, valt alles op zijn plek. Op school lijkt het kind traag, terwijl jij ziet dat het brein juist druk bezig is.
Wat is beelddenken binnen neurodiversiteit, en waarom sluit het onderwijs hier vaak onvoldoende op aan?
Binnen neurodiversiteit wordt beelddenken gezien als:
Informatie komt binnen als een geheel, niet als losse stappen.
Bij beelddenkers ontstaat begrip vaak eerst innerlijk, voordat het in woorden kan worden omgezet. Dat betekent:
Dit wordt soms verward met gebrek aan begrip.
Het onderwijs is grotendeels talig en lineair:
Voor beelddenkers werkt dit pas goed wanneer er visuele ondersteuning is. Zonder die ondersteuning raken zij het overzicht kwijt.
Wanneer beelddenken niet wordt herkend, kan dat leiden tot:
Het kind weet meer dan het kan laten zien.
Beelddenkers hebben vaak sterke kwaliteiten zoals:
Deze kwaliteiten komen tot bloei met de juiste ondersteuning.
Beelddenken is geen leerprobleem, maar een andere denkrichting. Door beelddenken te zien binnen neurodiversiteit ontstaat ruimte voor leren dat aansluit bij hoe het brein werkelijk werkt.
Over de auteur
Ina Terra helpt ouders van kinderen bij wie leren niet vanzelf gaat.
Ze vertaalt kennis over ontwikkeling, brein en leren naar heldere uitleg voor thuis — zonder kinderen te forceren of in hokjes te plaatsen.