Bij jonge kinderen is neurodiversiteit vaak nog moeilijk te duiden. Ontwikkeling verloopt in sprongen, gedrag wisselt per fase en ieder kind heeft zijn eigen tempo. Toch voelen veel ouders al vroeg: dit kind ervaart de wereld intenser of anders.
Neurodiversiteit helpt om die vroege signalen serieus te nemen, zonder ze direct te problematiseren.
Je peuter raakt snel van slag bij drukte, slaapt onrustig of heeft heftige emoties die moeilijk te troosten zijn. Andere kinderen lijken hier minder last van te hebben. Je hoort: “Het hoort bij de leeftijd.”
En ja — maar niet alles is zomaar een fase.
Hoe uit neurodiversiteit zich bij jonge kinderen, en waar kun je als ouder op letten zonder te snel te labelen?
Bij jonge kinderen verloopt ontwikkeling niet gelijkmatig. Neurodiverse kinderen kunnen:
Dat is geen teken dat het “mis” is, maar wel dat het brein anders afstemt.
Jonge kinderen hebben nog weinig filters. Bij neurodiverse kinderen zie je vaak:
Hun zenuwstelsel staat sneller “aan”.
Veel jonge neurodiverse kinderen voelen intens, maar kunnen dat nog niet reguleren. Dat uit zich in:
Dit gedrag vraagt nabijheid, geen correctie.
Omdat jonge kinderen nog volop ontwikkelen, worden signalen soms gebagatelliseerd. Het risico daarvan is:
Vroeg kijken betekent niet vroeg labelen, maar vroeg afstemmen.
Wat helpt in deze fase:
Hoe jonger het kind, hoe belangrijker de omgeving.
Neurodiversiteit bij jonge kinderen vraagt geen diagnose, maar aandacht. Door vroeg te kijken naar wat een kind nodig heeft, voorkom je dat het zichzelf structureel moet overschrijden. Je hoeft het niet zeker te weten — kijken en afstemmen is genoeg.
Over de auteur
Ina Terra helpt ouders van kinderen bij wie leren niet vanzelf gaat.
Ze vertaalt kennis over ontwikkeling, brein en leren naar heldere uitleg voor thuis — zonder kinderen te forceren of in hokjes te plaatsen.