“Maar iedereen is toch anders?”
Die uitspraak hoor je vaak wanneer het over neurodiversiteit gaat. En dat klopt — mensen verschillen in karakter, interesses en talenten. Toch is dat niet hetzelfde als neurodiversiteit.
Het onderscheid is belangrijk, omdat het bepaalt of verschillen serieus genomen worden, of juist worden weggewuifd.
Je vertelt dat je kind anders leert en snel overprikkeld raakt. De reactie is: “Ja, maar dat heeft elk kind weleens.”
Toch zie jij dat het geen fase is. Het is structureel, kost veel energie en beïnvloedt hoe je kind functioneert — elke dag opnieuw.
Wat is het verschil tussen 'iedereen is anders' en neurodiversiteit, en waarom is dat onderscheid zo belangrijk?
Iedereen is anders in:
Deze verschillen vallen binnen wat meestal zonder grote problemen past in school en maatschappij.
Bij neurodiversiteit gaat het om structurele verschillen in het brein die invloed hebben op:
Deze verschillen verdwijnen niet door oefenen of aanpassen.
Neurodiversiteit wordt zichtbaar wanneer een kind:
Dat is iets anders dan “af en toe moeite hebben”.
Het onderscheid vervaagt omdat:
Daardoor worden signalen soms te laat herkend.
Neurodiversiteit erkennen betekent niet dat je een kind problematiseert. Het betekent:
Erkennen voorkomt juist grotere problemen later.
Iedereen is anders — maar niet ieder verschil vraagt dezelfde aandacht. Neurodiversiteit benoemen helpt om structurele verschillen te herkennen, zodat kinderen niet hoeven te vechten om mee te kunnen doen.
Over de auteur
Ina Terra helpt ouders van kinderen bij wie leren niet vanzelf gaat.
Ze vertaalt kennis over ontwikkeling, brein en leren naar heldere uitleg voor thuis — zonder kinderen te forceren of in hokjes te plaatsen.