
HSP en prikkeloverload – Waarom het zo snel ‘te veel’ wordt
Inleiding
Hoogsensitieve kinderen verwerken prikkels dieper, intenser en gedetailleerder dan andere kinderen. Hun zenuwstelsel filtert minder weg, waardoor geluiden, emoties, veranderingen en drukte allemaal even hard binnenkomen.
Deze diepe verwerking maakt hen opmerkzaam, wijs en gevoelig…
maar zorgt er ook voor dat hun systeem sneller overvol raakt.
Wanneer de emmer vol is, ontstaat prikkeloverload — het punt waarop het kind niet meer kán.
Overprikkeling is geen gedrag, geen koppigheid en geen onwil.
Het is een fysiologische reactie van een zenuwstelsel dat overbelast is.
Voorbeeld uit de praktijk
Een meisje van zes komt uit school en gooit direct haar jas op de grond.
Ze gilt, slaat met deuren en wil nergens aan meedoen.
Haar moeder denkt eerst dat ze “dwars” is, maar later blijkt dat ze:
- twee ruzies in de klas heeft meegekregen,
- heel veel lawaai heeft verdragen,
- moeite had met een onverwachte groepsopdracht,
- zich zorgen maakte om een verdrietig klasgenootje.
Ze hield zich op school groot — en ontlaadde thuis.
Dit is pure prikkeloverload.
Centrale vraag
Waarom raken hoogsensitieve kinderen sneller overprikkeld, welke signalen horen erbij en hoe kunnen ouders en scholen hiermee omgaan?
Hoofdstuk 1 – Een fijngevoelig zenuwstelsel raakt sneller vol
HSP-kinderen verwerken:
- geluiden
- emoties
- woorden
- sfeerwisselingen
- lichaamstaal
- veranderingen
- pijn
- verwachtingen
…dieper dan andere kinderen.
Dit kost veel energie.
Hun zenuwstelsel kent minder filters en laat meer prikkels binnen.
Gevolg: de “prikkelemmer” vult zich snel en lekt langzaam leeg.
Hoofdstuk 2 – Prikkels komen van buiten én van binnen
Overprikkeling ontstaat niet alleen door externe prikkels, maar ook door interne prikkels:
Externe prikkels:
- lawaai
- drukke groepen
- visuele chaos
- onverwachte veranderingen
- conflicten
Interne prikkels:
- piekeren
- anticiperen op wat komt
- emoties van anderen voelen
- perfectionisme
- analyseren
- verwachtingen
Voor HSP-kinderen telt alles mee.
Dit maakt dat prikkeloverload vaak “ineens” lijkt te ontstaan — terwijl het proces al uren of dagen bezig is.
Hoofdstuk 3 – Hoe herken je prikkeloverload?
Signalen kunnen zijn:
- boosheid of drift
- huilbuien
- dichtklappen
- niet meer praten
- zich verstoppen of terugtrekken
- fysieke klachten (hoofdpijn, buikpijn, misselijkheid)
- ongecontroleerde beweging of onrust
- niet tegen aanraking kunnen
- extreme vermoeidheid
Het kind is niet lastig — het is overladen.
Hoofdstuk 4 – Waarom overprikkeling vaak pas thuis zichtbaar wordt
Veel hoogsensitieve kinderen houden zich op school groot.
Ze maskeren hun spanning en willen niet opvallen.
Thuis voelen ze veiligheid — dus valt de spanning weg en komt de ontlading.
Dit verklaart waarom ouders vaak het “ergste” zien, terwijl school weinig merkt.
Dit is geen toneel, maar een gezonde reactie van een kind dat zich eindelijk kan ontspannen.
Hoofdstuk 5 – Wat helpt bij prikkeloverload?
1. Voorspelbaarheid en duidelijke routines
Onzekerheid is een grote prikkel voor HSP-kinderen.
2. Rustige overgangen tussen activiteiten
Tijd om te schakelen voorkomt overload.
3. Dagelijkse ontprikkel-momenten
Even alleen spelen, lezen, tekenen, wandelen, bouwen, knuffelen — wat werkt voor het kind.
4. Een prikkelarme omgeving
Minder ruis betekent meer rust.
5. Tijdige signalen leren herkennen
Leer een kind zijn eigen “volle-emmer-signalen” kennen.
6. Geen gesprekken tijdens overload
Eerst reguleren → dan pas praten.
7. Begripvolle reactie van volwassenen
Een kind in overload heeft co-regulatie nodig, geen correctie.
Wanneer een hoogsensitief kind goed wordt ondersteund, ontstaat er veiligheid, herstel en weer ruimte om te spelen en te leren.
Meer verdieping?
In de mini-cursus Hooggevoeligheid lees je hoe hooggevoeligheid werkt en wat helpt om je kind beter te begrijpen en ondersteunen in het dagelijks leven.
Over de auteur
Ina Terra helpt ouders van kinderen bij wie leren niet vanzelf gaat.
Ze vertaalt kennis over ontwikkeling, brein en leren naar heldere uitleg voor thuis — zonder kinderen te forceren of in hokjes te plaatsen.
