Soms merk je ineens iets op aan jezelf.
Je voelt dat je gespannen bent. Of geraakt. Of moe.
Niet omdat iemand het zegt, maar omdat je het ziet gebeuren in jezelf.
Dat moment — waarop je niet in je gedachten zit, maar ze opmerkt —
dat noemen we bewustzijn.
Een kind zegt:
“Ik voel iets raars vanbinnen, maar ik weet niet wat het is.”
Het kind is niet in paniek.
Het zoekt geen oplossing.
Het merkt iets op.
Dat opmerken is de kern van bewustzijn.
Wat is bewustzijn eigenlijk - en waarom is het zo'n belangrijke basis voor denken, voelen en ontwikkeling bij kinderen?
Veel mensen denken dat bewustzijn hetzelfde is als denken.
Maar denken is slechts één onderdeel.
Bewustzijn betekent:
Je hebt gedachten, maar je bent ze niet.
Dat verschil geeft ruimte.
Bewustzijn groeit niet door meer kennis, maar door aandacht.
Aandacht voor:
Wanneer aandacht vertraagt, wordt bewustzijn groter.
Niet omdat er meer gebeurt, maar omdat je meer ziet.
Kinderen zijn vaak nog sterk verbonden met hun directe ervaring.
Ze voelen snel.
Reageren eerlijk.
En merken veranderingen in hun binnenwereld op.
Dat maakt hen:
Niet omdat ze te weinig bewustzijn hebben, maar omdat het nog niet is afgestompt.
Sommige ervaringen laten zich niet goed uitleggen.
Ze raken dieper dan woorden.
Een moment van:
betekent hier:
nog vóór je het kunt begrijpen. voelen dat iets betekenis heeft,
Bewustzijn maakt het mogelijk om:
Het vormt de basis voor:
Niet als truc, maar als innerlijke ontwikkeling.
Bewustzijn is geen eindpunt.
Geen vaardigheid die je beheerst.
Geen staat die je bereikt.
Het is een beweging.
Steeds opnieuw opmerken wat er gebeurt —
in jezelf en in contact met de wereld.
En misschien begint echte groei
niet bij weten,
maar bij zien.
Over de auteur
Ina Terra helpt ouders van kinderen bij wie leren niet vanzelf gaat.
Ze vertaalt kennis over ontwikkeling, brein en leren naar heldere uitleg voor thuis — zonder kinderen te forceren of in hokjes te plaatsen.