
Communiceren als 21e-eeuwse vaardigheid
Inleiding
Communiceren lijkt iets vanzelfsprekends. We praten de hele dag, stellen vragen en geven antwoorden. Toch betekent communiceren veel meer dan woorden gebruiken.
Binnen de 21e-eeuwse vaardigheden wordt communiceren gezien als een kernvaardigheid, juist omdat miscommunicatie, onbegrip en langs elkaar heen praten zo vaak voorkomen.
Voor kinderen is communiceren een ontwikkelproces dat sterk samenhangt met veiligheid, zelfvertrouwen en afstemming op de ander.
Een voorbeeld uit de praktijk
Een kind steekt zijn vinger niet op, maar weet het antwoord wel.
Een ander kind praat veel, maar zegt eigenlijk niet wat het bedoelt.
Weer een ander kind wordt boos of trekt zich terug wanneer iets niet lukt om onder woorden te brengen.
Aan de buitenkant lijkt het soms alsof een kind niet wil communiceren, terwijl het vaak gaat over niet kunnen of niet durven.
De centrale vraag
Wat betekent communiceren als 21e-eeuwse vaardigheid, en waarom is dit voor kinderen meer dan leren praten of luisteren?
Hoofdstuk 1 - Wat verstaan we onder communiceren?
Communiceren gaat over het uitwisselen van betekenis. Dat gebeurt niet alleen via woorden, maar ook via:
- lichaamstaal
- gezichtsuitdrukking
- intonatie
- houding
- timing
Goede communicatie vraagt dat een kind zowel kan zenden als ontvangen.
Hoofdstuk 2 - Verbaal en non-verbaal communiceren
Kinderen communiceren vaak eerst non-verbaal voordat taal volledig ontwikkeld is. Ook later blijft non-verbale communicatie een grote rol spelen.
Sommige kinderen:
- voelen veel aan, maar kunnen dit lastig verwoorden
- begrijpen lichaamstaal beter dan gesproken instructies
- raken in de war door tegenstrijdige signalen
Dit vraagt om begrip en afstemming, niet om correctie.
Hoofdstuk 3 - Waarom communiceren voor sommige kinderen lastig is
Communicatie kan voor kinderen moeilijk zijn door:
- spanning of faalangst
- prikkelgevoeligheid
- moeite met taalverwerking
- onzekerheid over zichzelf
- eerdere negatieve ervaringen
Wanneer een kind zich niet veilig voelt, wordt communiceren vaak ingehouden of juist overdreven.
Hoofdstuk 4 - Communicatie en zelfbeeld
De manier waarop een kind leert communiceren heeft grote invloed op het zelfbeeld.
Kinderen die zich gehoord voelen:
- durven zich vaker uit te spreken
- ontwikkelen vertrouwen
- leren hun grenzen aangeven
Kinderen die zich niet gehoord voelen, kunnen zich aanpassen, terugtrekken of juist luid worden om gezien te worden.
Hoofdstuk 5 - De rol van volwassenen
Volwassenen beïnvloeden communicatie meer dan ze vaak denken. Dat vraagt om:
- echt luisteren
- ruimte laten voor stilte
- woorden geven aan gevoelens
- niet te snel invullen of corrigeren
Communiceren leer je door ervaren dat wat je zegt ertoe doet.
Hoofdstuk 6 - Communiceren in het dagelijks leven
Communicatieve vaardigheden ontwikkelen zich vooral in alledaagse situaties:
- gesprekken aan tafel
- samen spelen
- conflicten oplossen
- vragen durven stellen
Hier ligt vaak meer leerruimte dan in formele situaties.
Tot slot
Communiceren is een essentiële 21e-eeuwse vaardigheid, maar geen techniek die je aanleert met een stappenplan. Het ontwikkelt zich in relatie tot anderen, binnen een veilige omgeving.
In het volgende artikel kijken we naar creatief denken — en waarom dit veel meer is dan tekenen of knutselen.
Over de auteur
Ina Terra helpt ouders van kinderen bij wie leren niet vanzelf gaat.
Ze vertaalt kennis over ontwikkeling, brein en leren naar heldere uitleg voor thuis — zonder kinderen te forceren of in hokjes te plaatsen.
